Osteochondroza szyjna jest uszkodzeniem krążków kręgów szyjnych, w wyniku czego ulegają one zmianom zwyrodnieniowo-dystroficznym. Główną przyczyną jego rozwoju jest zakłócenie prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych, co prowadzi do zniekształcenia struktury trzonów kręgowych i krążków chrzęstnych. W przypadku lokalizacji na szyi objawy patologii w dużej mierze zależą od ucisku dużych naczyń. Metody leczenia dobiera się w zależności od stopnia zaawansowania, konkretnego przebiegu, nasilenia i głównych objawów.
Cechy choroby
Postać szyjna jest najniebezpieczniejszym rodzajem osteochondrozy: prowadzi do pogorszenia krążenia mózgowego, ponieważ przez ten obszar przechodzi tętnica kręgowa, jedno z największych naczyń zaopatrujących mózg w niezbędne substancje i tlen.
Przemieszczenie kręgów, nieprawidłowe zmiany oraz rozrost tkanki kostnej i włóknistej zakłócają normalne funkcjonowanie naczynia.
O specyfice objawów osteochondrozy w tej części decyduje między innymi jedna z cech strukturalnych kręgów szyjnych, polegająca na ich ściślejszym dopasowaniu do siebie. W rezultacie każda zmiana w jednym segmencie powoduje zamieszanie w całym dziale.
Klinika w zależności od etapu
Podczas swojego rozwoju osteochondroza szyjna przechodzi przez cztery etapy. Jak objawia się to w każdym z nich?
- Etap 1. Charakteryzuje się pojawieniem się początkowych zaburzeń stabilności krążków międzykręgowych. Objawy są łagodne lub nie występują. Możliwe są łagodne bóle i miejscowe napięcie mięśni.
- Etap 2. Rozpoczyna się wysuwanie dysku, zmniejszają się szczeliny między kręgami, a pierścień włóknisty ulega zniszczeniu. W wielu przypadkach na skutek ucisku zakończeń nerwowych pojawia się ból, głównie o charakterze punktowym. Nasilają się podczas skręcania lub pochylania szyi. Ton maleje, często pojawia się osłabienie.
- Etap 3. Proces ostatecznego zniszczenia pierścienia włóknistego prowadzi do powstania przepuklin. Etap ten charakteryzuje się znaczną deformacją kręgosłupa. Zwiększony ból i zmęczenie występują na tle zaburzeń czucia i ograniczonej mobilności w dotkniętym obszarze.
- Etap 4 jest najcięższy. Przy każdej próbie ruchu pojawia się intensywny ból, co wiąże się ze znacznym ograniczeniem ruchomości tego odcinka. Czasami ból ustępuje, ale nie oznacza to poprawy stanu, a jedynie wskazuje na zwiększenie wielkości zrostów kostnych, które znacznie ograniczają ruch. Często prowadzą do niepełnosprawności pacjenta.

Objawy osteochondrozy szyjnej
W przypadku umiejscowienia w odcinku szyjnym kręgosłupa dominującymi objawami osteochondrozy są:
- ból szyi, tyłu głowy, ramion, ramion;
- ograniczenie ruchów, chrupanie w różnych zakrętach, przechylanie szyi;
- słabość ramion;
- dokuczliwy ból w lewej połowie klatki piersiowej, promieniujący do odpowiedniego ramienia;
- pieczenie w obszarze międzyłopatkowym;
- nawracające bóle głowy;
- słabość;
- zawroty głowy (w ciężkich przypadkach osteochondrozy szyjnej mogą osiągnąć punkt utraty przytomności);
- koordynacja ruchów jest zaburzona, co objawia się głównie w chodzie;
- utrata słuchu, dzwonienie w uszach;
- zmniejszone widzenie;
- ból gardła;
- zły stan zębów;
- osłabienie lub chrypka głosu;
- chrapanie jest konsekwencją napięcia mięśni szyi.
W przypadku typu szyjno-piersiowego objawy są prawie podobne do objawów osteochondrozy szyjnej. Są to:
- zespół asteniczny;
- zawroty głowy i bóle głowy;
- okresowe wahania ciśnienia;
- migotanie much przed oczami;
- ból obręczy barkowej i ramion;
- osłabienie mięśni;
- drętwienie, mrowienie, dreszcze palców;
- ból w klatce piersiowej, okolicy serca;
- mdłości;
- drętwienie języka, twarzy;
- problemy stomatologiczne;
- uczucie przepływu prądu wzdłuż ramion podczas próby zgięcia szyi.
Syndromy
Objawy osteochondrozy szyjnej nie są uważane za typowe. To, które z nich są najbardziej widoczne, zależy w dużej mierze od konkretnego celu zmiany. Wiele objawów można błędnie powiązać z innymi stanami patologicznymi. Dlatego często zdarza się, że przepisywane jest niewłaściwe leczenie.
Zespół objawów dzieli się na następujące grupy:
- korzeniowy;
- zespół tętnicy kręgowej;
- zespół odruchowo-irytacyjny.
Zespół korzeniowy
Jego drugie imię to zapalenie korzonków szyjnych. Zespół rozwija się w wyniku ucisku zakończeń nerwowych w okolicy szyjnej. Ból przenoszony jest w dół od szyi, do łopatek, wzdłuż barku, po zewnętrznej stronie przedramienia, aż do palców. W takim przypadku często pojawia się:
- uczucie „gęsiej skórki”;
- mrowienie dłoni, przedramienia, palców;
- ciastowatość.
Objawy różnią się również w zależności od dotkniętego obszaru. Jeśli zaatakowane zostaną zakończenia nerwu centralnego, pasta rozprzestrzenia się na kciuk, środkowy i wskazujący. Zaciśnięcie zakończeń nerwu ramiennego wpływa na mały palec i palec serdeczny.
Zespół odruchu drażliwego
Jej objawem jest piekący, ostry ból w okolicy szyjno-potylicznej, który pojawia się podczas ruchu po stanie statycznym: po śnie, podczas kichania lub gwałtownego obracania głowy. Często ból promieniuje do barku i klatki piersiowej.
Zespół tętnicy kręgowej
Objawy osteochondrozy szyjnej obejmują:
- pulsujący lub palący ból głowy (napadowy lub uporczywy), promieniujący do okolicy skroniowej, korony, tyłu głowy, łuków brwiowych;
- zwiększony dyskomfort podczas niektórych ruchów lub po długotrwałym narażeniu na niewygodną pozycję;
- ogólna słabość;
- mdłości;
- utrata przytomności;
- problemy ze słuchem;
- dysfunkcja aparatu przedsionkowego;
- ból oka;
- niewyraźne widzenie.
Zespół sercowy
Kiedy pojawia się ten zespół objawów osteochondrozy szyi, rozwija się obraz prawie podobny do dławicy piersiowej, co często prowadzi do błędnego leczenia.
Skurcze i skurcze mięśni w okolicy serca są najprawdopodobniej reakcją odruchową na ucisk zakończeń nerwowych w dolnym odcinku szyjnym. Zespół sercowy jest konsekwencją podrażnienia nerwu przeponowego (jego włókna prowadzą do osierdzia) lub mięśnia piersiowego większego:
- ból pojawia się nagle i trwa długo;
- pogorszyć się w wyniku nagłego ruchu szyi, kaszlu, kichania;
- możliwa jest tachykardia i dodatkowa skurcz;
- ból nie ustępuje po zażyciu rozszerzaczy wieńcowych;
- w EKG nie ma oznak zaburzeń krążenia.

Zaostrzenie choroby
W ostrej fazie objawy osteochondrozy szyjnej to:
- zwiększony ból i jego napromienianie na łopatki, obszar międzyłopatkowy, ramiona, ramiona;
- trudności w poruszaniu ramionami, tułowiem, ramionami, a czasami w oddychaniu (wdech i wydech);
- zespół bólowy często przypomina zawał serca lub nerwoból międzyżebrowy;
- gdy ból pojawia się w prawym podżebrzu lub strefie biodrowej, obraz kliniczny jest podobny do objawów zapalenia żołądka lub zapalenia pęcherzyka żółciowego;
- bóle głowy są długotrwałe, występują zaburzenia równowagi, funkcji wzrokowych i słuchowych;
- w strefie unerwienia następuje zaburzenie trofizmu skóry, pojawia się mrowienie, drętwienie, suchość, bladość, pieczenie i chłód;
- wzrasta napięcie mięśni szyi;
- pojawia się osłabienie, letarg, napięcie nerwowe, niepokój, niestabilność emocjonalna;
- Mogą wystąpić zaburzenia snu, pamięci i trudności z koncentracją.
Osteochondroza i dystonia wegetatywno-naczyniowa
Osteochondroza szyjna może prowadzić do podwichnięcia pierwszego kręgu szyjnego z przesunięciem w prawo lub w lewo, co powoduje rozwój VSD (dystonia wegetatywno-naczyniowa). Jest to dość trudne do zidentyfikowania, ponieważ często nie ma żadnych objawów lub są one łagodne. W tym przypadku możliwe jest:
- ucisk splotów nerwu współczulnego, prowadzący do objawów neurologicznych lub VSD;
- ucisk tętnic i pogorszenie krążenia mózgowego;
- ucisk żył, powodujący naruszenie odpływu krwi i późniejszy skok ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
- ucisk rdzenia kręgowego, powodujący pogorszenie przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego, co skutkuje również wysokim ciśnieniem wewnątrz czaszki;
- skurcz mięśni, który nasila objawy w wyniku silnego ucisku naczyń krwionośnych i nerwów.
Efektem opisanych procesów jest:
- bóle głowy;
- ciemnienie oczu;
- zawrót głowy;
- upośledzona ostrość wzroku;
- podwójne widzenie (diplopia);
- „muchy” migające przed oczami;
- wysokie lub niskie ciśnienie krwi;
- nudności, czasami z wymiotami;
- utrata przytomności.
Podwichnięcie kręgów wykrywa się za pomocą promieni rentgenowskich. Jej redukcja jest zabiegiem dość złożonym, wykonywanym najczęściej w znieczuleniu ogólnym.
Jak diagnozuje się chorobę?
Wiodącymi metodami diagnozowania osteochondrozy szyjnej są:
- radiografia;
- rezonans magnetyczny;
- tomografia komputerowa;
- USG Dopplera;
- skanowanie dwustronne.
Dwie ostatnie metody służą do sprawdzenia stanu naczyń szyi.






















